Luna Schlicher interview Dagblad De Limburger

„In je opleidingstijd is er altijd iemand om op terug te vallen. In december nam ik groep 4 over, fulltime. De eerste maanden waren heel intens. De groepsvorming aan het begin heb ik gemist en ik zette het werk van mijn voorganger voort. Gaandeweg kon ik meer mijn eigen ding doen.
Soms realiseerde ik me opeens dat ik geen stagiair meer was: ik ben de leerkracht, ik moet nu wat zinnigs zeggen of doen! Haha. Er komt veel op je af in het eerste jaar. Mijn groep hielp me ook heel goed en ik heb een fijn team waar ik op kan terugvallen. Nu sta ik wel sterk in mijn schoenen. Gelukkig wordt een startende leraar ontzien in extra taken.”

„Binnen duidelijke kaders geef ik de kinderen ruimte om te bewegen. Ik vertel ook weleens wat persoonlijks en ze komen graag bij mij kletsen.
Bij een uitje naar de speeltuin kwamen ze me halen om mee de glijbaan af te gaan. Ik ga ze straks echt missen, en zij mij ook, zeggen ze. Ik probeer te zorgen dat kinderen zich veilig voelen en lekker in hun vel zitten, anders kunnen ze niet goed Ieren. Je kunt het niet voor alle 26 kinderen op hun ideale manier brengen. Ik doe wel voor iedereen mijn best en daarnaast moet het ook voor de klas als geheel goed werken. Ik zeg vaak: eerst zelf proberen. Ik wilde dit jaar ook zo veel mogelijk zelf doen.
Volgend jaar krijg ik de kleuters, dat is weer heel anders. Maar ‘mijn’ eerste kinderen zitten echt in mijn hart.”